ره آورد اخبار: علی اکبر رضایی، فرماندار گلپایگان در جلسه کارگروه میراث فرهنگی با اشاره به پیشینه تاریخی باروی این شهر اظهار داشت: دیوار مذکور در گذشته حدود یکهزار و ۹۰۰ متر طول داشته که متأسفانه در گذر زمان و به دلیل کمتوجهی، بخش قابل توجهی از آن تخریب شده و از بین رفته است.
وی افزود: در شرایط کنونی حدود ۱۲۰ متر از بقایای این باروی تاریخی در مجاورت مسجد «حجتالاسلام» و حدود ۱۰۰ متر دیگر در منطقهای موسوم به «صحرای عرب» باقی مانده که حفاظت از این بخشها نیازمند توجه جدی دستگاههای متولی است.
فرماندار گلپایگان بیان کرد: بخش حدود ۱۰۰ متری باروی باقیمانده در صحرای عرب در داخل یک قطعه زمین کشاورزی قرار دارد که از این رو لازم است اداره جهاد کشاورزی، شهرداری گلپایگان و دیگر دستگاههای مرتبط با همکاری و هماهنگی اداره میراث فرهنگی بهعنوان متولی اصلی حفاظت از آثار تاریخی، نسبت به تشکیل یک کارگروه تخصصی اقدام کنند.
رضایی هدف از تشکیل این کارگروه را بررسی وضعیت موجود، انجام اقدامات لازم برای ثبت و حفاظت از بقایای بارو و همچنین ایجاد شرایط مناسب برای فراهم شدن امکان بازدید عموم و گردشگران از این اثر تاریخی عنوان کرد.
وی گفت: اهمیت باروی گلپایگان تنها به ویژگیهای معماری آن محدود نمیشود، بلکه این دیوار بخشی از هویت تاریخی و ساختار دفاعی شهر به شمار میرفته و حفظ آن میتواند به شناخت بهتر پیشینه و تحولات تاریخی گلپایگان کمک کند.
بر اساس برخی شواهد موجود، بقایای بر جای مانده از دیوار باروی گلپایگان به قلعهای متشکل از پنج برج حفاظتی مربوط است، قلعهای که در گذشته و در زمان هجوم راهزنان و بروز ناامنی، مردم برای در امان ماندن به داخل آن پناه میبردند.
ارتفاع دیوار این سازه دفاعی در برخی نقاط به حدود هشت متر میرسد که نشاندهنده اهمیت و کارکرد دفاعی آن در گذشته است.
موقعیت جغرافیایی گلپایگان و قرار گرفتن این دیار در مسیرهای ارتباطی تاریخی، در دورههای مختلف به آن اهمیت نظامی و راهبردی بخشیده است و وجود سازههای دفاعی همچون بارو و برجهای حفاظتی را نیز میتوان در همین چارچوب مورد بررسی قرار داد. آثاری که افزون بر ارزش تاریخی و معماری، بخشی از هویت و پیشینه تاریخی این شهر را روایت میکنند.
قلعه یا دژ بارو یکی از صدها آثار تاریخی و باستانی گلپایگان است که از آثار آن فقط دیوار آن به جای مانده است.
